U zadnjoj deceniji postojanja bivše Jugoslavije muzika novog talasa mladima je predstavljala jednu od ključnih identifikacijskih tačaka. Grupe Novog talasa i danas su popularne među mladima.
Uvođenje kategorije bosanskohercegovačke nacije u predstojeći popis stanovništva upitno je zato što bi prisustvo političke nacije moglo nepovratno izmijeniti političku scenu i poredak BiH.
Jugonostalgija kod post-Yu generacija, najprimjetnija u dominantnom muzičkom ukusu, tek je komercijalni kič bez ikakvog transformativnog ili subverzivnog političkog naboja.
Osim etničkih podjela, ovdašnje društvo nagrizaju i potajni ali perzistentni sukobi zatvorenih identitarnih skupina unutar etnija – sukobi između tzv. domicilnog stanovništva i raseljenih lica.
U ovdašnjem društvu prevladava mišljenje da su osobe oboljele od duševnih bolesti nesposobne donositi odluke o sebi i da se ne mogu integrisati u 'normalne' tokove društvene interakcije.
Odražavajući princip isključivosti na kojem počiva politička arhitektura države, mladi BiH i sami formiraju zatvorene i isključive zajednice nalik na geta.
